Metallica

Stofnunn hljómsveitinar

Hljómsveitin Metallica var stofnuð árið 1981 í Los Angeles í Kaliforníu og varð fljótt ein áhrifamesta sveit í sögu þungarokks. Sögu sveitarinnar má rekja til þess þegar Lars Ulrich, ungur trommari frá Danmörku sem hafði flutt til Bandaríkjanna, birti auglýsingu í tónlistarbladinu The Recycler þar sem hann leitaði að hljómsveit til að spila með. James Hetfield, gítarleikari og söngvari, svaraði auglýsingunni og saman tóku þeir fyrstu skrefin í átt að því sem síðar varð Metallica.

Hetfield og Ulrich höfðu báðir mikinn áhuga á nýrri bylgju bresks þungarokks (New Wave of British Heavy Metal) og voru undir áhrifum frá hljómsveitum eins og Motörhead, Iron Maiden og Diamond Head. Þeir byrjuðu að spila saman og leituðu að meðlimum til að fylla út í hljómsveitina. Með tímanum bættust við Dave Mustaine á gítar og Ron McGovney á bassa, þó síðar tóku aðrir við þeirra hlutverkum, meðal annars Cliff Burton og síðar Kirk Hammett.

Árið 1983 flutti sveitin til San Francisco þar sem hún tók upp sína fyrstu breiðskífu, Kill ’Em All, sem markaði upphaf nýs tónlistarstíls — thrash metal. Tónlistin einkenndist af miklum hraða, kraftmiklum trommum og áköfum gítarriffum. Þessi frumlega blanda gerði Metallica fljótt að einni fremstu og áhrifamestu rokkhljómsveit heims.

Dave Mustaine stofanði sína eigin hljómsveit sem kallast Megadeth. Dave sagði eiga réttindin á lögunum sem hann skrifaði þó að þau vöruð skrifuð meðan hann var ennþá í Metallica

Eftir 1987 hófst nýr kafli í sögu Metallica, þar sem sveitin þróaði hljóð sitt og varð að einni stærstu og vinsælustu rokksveit heims. Á þessum tíma höfðu þeir þegar gefið út plöturnar Kill ’Em All (1983), Ride the Lightning (1984) og Master of Puppets (1986), sem allar styrktu stöðu þeirra sem frumkvöðla í thrash metal. Árið 1986 varð þó harmleikur þegar bassaleikarinn Cliff Burton lést í slysi á tónleikaferðalagi í Svíþjóð. Þessi atburður hafði djúp áhrif á sveitina, en í stað þess að hætta ákváðu þeir að halda áfram til heiðurs honum.

Árið 1988 gaf Metallica út plötuna ...And Justice for All, sem var fyrsta plata þeirra með nýja bassaleikaranum Jason Newsted. Platan var flókin, tæknileg og dökk í tón, með lögum eins og „One“ og „Blackened“. „One“ varð fyrsta lag Metallica sem fékk útbreidda spilun í sjónvarpi og útvarpi, og tónlistarmyndbandið við lagið var það fyrsta sem sveitin gerði. Þetta markaði ákveðna umbreytingu þar sem Metallica fór að nálgast stærri markhóp.

Næsti kafli í sögu sveitarinnar hófst árið 1991 með útgáfu plötunnar Metallica, oft kölluð The Black Album. Þar má finna lög eins og „Enter Sandman“, „Nothing Else Matters“ og „The Unforgiven“. Hljóðið var þykkara, hægara og aðgengilegra fyrir breiðari áheyrendahóp. Þessi breyting skilaði sér í gríðarlegum vinsældum og platan seldist í tugum milljóna eintaka um allan heim. Metallica varð nú heimilisnafn og sveitin hóf umfangsmiklar tónleikaferðir sem stóðu árum saman.

Á tíunda áratugnum hélt sveitin áfram að þróast. Plöturnar Load (1996) og Reload (1997) sýndu nýjan tónlistarstíl þar sem blús- og rokkáhrif tóku við af thrash-metal hljómi. Margir aðdáendur voru klofnir í skoðunum, en sveitin sýndi þannig að hún var ekki hrædd við að breyta til. Á þessum árum varð útlit þeirra líka minna „þungarokkslegt“, og það vakti mikla umræðu meðal aðdáenda.

Árið 2001 yfirgaf Jason Newsted hljómsveitina, og á sama tíma gekk sveitin í gegnum innri erfiðleika sem komu fram í heimildarmyndinni Some Kind of Monster (2004). Þar sást sveitin berjast við persónuleg vandamál og spennu milli meðlima. Árið 2003 kom þó nýr bassaleikari, Robert Trujillo, og sveitin gaf út plötuna St. Anger, sem þótti hrá og tilraunakennd.

Um meðlimina